Frank Hutchison
Kijk eens even op deze bijzondere site van Frank! (www.fmhutchison.nl)
Wiecher Blaauw overleden
Op 9 april is één van onze leden, Wiecher Blaauw, overleden. Kijk nog even op zijn webpagina of naar het interview dat vorig jaar op deze website verscheen.

Zondag 15 maart 2009
Beste SOUZAers,
13 SOUZAers ontmoetten elkaar bij Hotel restaurant De Jonge in Assen.
Na de koffie wandelden we naar het Drents Museum waar we na klokslag
11 uur als eersten binnenstapten. Alle formaliteiten waren snel geregeld waarna we in de hal wachtten op onze in/rondleid(st)er. Er was echter niemand van de educatieve dienst. Terwijl men uitzocht wat er mis was mochten we plaatsnemen in Cafe Krul, in het museum, waar we een gratis consumptie kregen aangeboden. De meesten van ons lustten nog best een tweede kopje koffie! Tegen half 12 arriveerde onze rondleidster, die als begintijd half 12 had doorgekregen, vandaar.
Vanaf half 12 maakten we zeer gedegen kennis met het Realisme uit Leipzig. We begonnen met 3 kunstenaars van de eerste generatie, allen in de twintiger jaren geboren: Werner Tuebke, Wolfgang Mattheuer en Bernhard Heisig. Alle drie hadden hun eigen WO II geschiedenis, alle drie hadden carriere gemaakt in de DDR. Van socialistisch realisme was niets te zien, wel van hier en daar slim verstopte maatschappijkritiek. Tuebke was een tijd directeur van de Leipziger Schule die toen een grafische opleiding was, gericht op de boekindustrie in en om Leipzig. Onder zijn leiding werd de vrije schilderafdeling daaraan toegevoegd.
Deze kunstenaars van de eerste generatie waren de leraren van de kunstenaars van de tweede generatie, waarvan maar 2 kunstenaars vertegenwoordigd waren, Ulrich Hachulla(1943) en Arno Rink(1940). Het werk van Arno Rink sprak ook degenen van ons die alleen abstrakt werken zeer aan. Dat was dan niet omdat hij de "schoenste Frauenhintern" schildert, maar om zijn buitengewoon heldere kleuren in prachtige composities.
De derde generatie, nu van bijna 30 tot tegen de 40 jaar oud, was het best vertegenwoordigd met veel kunstenaars die in zeer uiteenlopende stijlen werken. Wat heel duidelijk is, is hun beheersing van het schilderen als ambacht. Dat was waar de opleiding in Leipzig bij uitstek bekend door was. Michael Triegel had op een gegeven moment een kans om naar het westen te vluchten, maar omdat hij aan de Leipziger Schule aan zijn opleiding zou beginnen was hij in de DDR gebleven. De kunstenaars van deze generatie hebben de "Wende" als scholier of als student meegemaakt.
De namen die hiervan het meest genoemd werden in de SOUZAgroep waren Isabelle Dutoit, Jan Doerre, Ulf Puder en Johannes Rochhausen. Met het werk van Falk Gernegross en Matthias Ludwig hadden veel van ons wat moeite. Wat moet je met die merkwaardig verkorte mensjes? Het technisch razend knappe manierisme van Triegel oogstte bewondering en ongemak.
We bedankten onze rondleidster met een applausje en complimenten voor de manier waarop ze haar werk had gedaan, met veel achtergrondinformatie en ons wijzend op interessante details. Ook de 'verstekelingen' die met de rondleiding waren meegelift, klapten welgemeend.
Onder de lunch in Cafe Krul verzuchtten sommigen;"Ik wou dat ik overnieuw kon beginnen aan de Leipziger Schule'.
Veel van ons bekeken ook de 2 afleveringen van het TVprogramma 'Museumgasten' die de AVRO aan de Leipziger Schule had gewijd. Dat was een goede aanvulling, waarin o.a. een bezoek werd gebracht aan het Panorama Museum Frankenhausen waar een schilderij van 14x 135 meter is tentoongesteld dat Werner Tuebke in opdracht van de DDRregering maakte over een boerenopstand die in 1525 in Frankenhausen plaatsvond. Arno Rink, Michael Triegel en Isabelle Dutoit worden in deze documentaire in hun ateliers bezocht.
Heel voldaan ging ieder zijns weegs, blij dat Wiechers interesse ons tot dit bezoek had gebracht.
Groet, Krijnie






